Ρίλκε, Σονέτο για τον Ορφέα, ΙΙ 4
Μια μετάφραση του Σονέτου για τον Ορφέα (ΙΙ 4) του Ρίλκε
Archive | προσωπικά RSS for this section
εφημερα και τυχαρπαστα
στη βουλή με το (γερμανικό) σταυρό στο χέρι
<via>
Με προσοχή στη λεπτομέρεια. Αγορασμένο από μπουτίκ στα Καλάβρυτα, το Κομμένο, το Δαφνί ή κάποιο από τα άλλα μέρη που η Βέρμαχτ και τα SS εκτέλεσαν κόσμο.
έλληνες βουλευτές
Με τα αναμνηστικά στο χέρι! Και τον παπά με το γυαλί ηλίου!
«όταν σε καλεί η πατρίδα, τα παιδιά σου και η ιστορία σου, όσο αδικημένος και παραγκωνισμένος να νιώθεις, δεν έχεις το δικαίωμα να πεις όχι σε μια ειλικρινή πρόσκληση πανστρατιάς» και τόνισε πως «δεν πρέπει να παραδώσουμε την Ελλάδα ούτε στα διεθνή συμφέροντα ούτε στην ανεύθυνη, επικίνδυνη, μηδενιστική Αριστερά».
Ψωμιάδης: Αλλάζουν όλα στη κεντροδεξιά
Αδικημένος και παραγκωνισμένος παρεμπιπτόντως επειδή καταδικάστηκε και σε δεύτερο βαθμό.
Αλλά έστω· κι αυτό το αμάρτημα της αλαζονείας ας είναι συγγνωστό. Το άλλο όμως της πλεονεξίας είναι ασυγχώρητο· και εδώ ο Λαμπράκης έχει συστηματικά δημιουργήσει δύο πληγές: α) Το θέμα δεν ήταν πως ο ίδιος ως παντοδύναμος ασκούσε εξουσία. Το θέμα είναι πως κι όλοι οι παρατρεχάμενοί του, εξ αυτού έλκοντες το θείον φως, ήσαν συχνά βασιλικότεροι του βασιλέως. Και, συχνότερα, ερήμην του. Δείτε ας πούμε με τι ύφος εκφωνούν τις ειδήσεις οι σταρ του Mega. Αισθάνεσαι πως αισθάνονται σαν μικροί πρωθυπουργοί. Αυτό είναι ένα επίτευγμά του, το οποίο, δίκην ευεργετικού, καλύπτει όλο το φάσμα της γιαλαντζί παραδημοσιογραφίας φτάνοντας ώς το… Kontra. Ο αόρατος Λαμπράκης έδωσε στον οποιοδήποτε μιντιακά εμφανιζόμενο μιαν ευλογία ισχύος θεσμικής. Αυτά πληρώνουμε σήμερα. Παράλληλα η εξουσία του απλωνόταν και εδραιωνόταν σ’ ολόκληρο το πολιτιστικό φάσμα. Έτσι, ποικίλοι διευθυντές ή διευθύντριες μουσείων, ανώτατα στελέχη της Λυρικής ή λοιπών πολιτιστικών οργανισμών, απλώς δεν υφίσταντο αν δεν είχαν την έγκρισή του. Όλες αυτές τις δεκαετίες δεκάδες πολιτιστικάριοι σταδιοδρόμησαν έχοντας σαν βασικό τους προσόν την εύνοια… Εκείνου. Εμπρός στη θέληση του Λαμπράκη οι πολιτικά υπεύθυνοι καθίσταντο ανεύθυνοι σαν… Πρόεδροι Δημοκρατίας.
Για τον Χρήστο Λαμπράκη και το Μέγαρο Μουσικής | ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ
